Dag 5: Een episch avontuur

Vandaag was een spannende dag. Het allernieuwste park van Orlando: Epic Universe stond vandaag op het programma. Dit park is het nieuwste kindje van de Universal-groep en voor het eerst in 25 jaar een nieuw pretpark in Orlando. Het vorige park was trouwens Islands of Adventure, ook van de Universal-groep, en dat opende in 1999.

Een nieuw park betekent natuurlijk veel animo en we hadden ons al mentaal voorbereid op grote drukte, met wachttijden die niet onder de 2 uur komen. Voordringpassen voor dit park waren te duur, dus kozen we ervoor om vroeg op pad te gaan om zo de file ernaartoe en de drukte bij de entree voor te zijn. Dit lukte aardig en na een half uurtje rijden kwamen we bij een verdacht rustige entree van Epic Universe uit.

We kwamen een half uurtje voor opening binnen en konden door een tactiek goed vooraan staan. We hadden van tevoren al een tactiek bedacht: de meeste mensen gaan in de ochtend naar de portalen van Harry Potter of Nintendo (die hebben ze hier ook), maar wij kozen dus voor het portaal van Isle of Berk, dat in het teken staat van de film How to Train Your Dragon.

Nadat de poorten open gingen, kwamen we oog in oog te staan met een van de mooiste themagebieden die we ooit hebben gezien.

Een andere bewuste keuze die we hadden gemaakt was niet alles willen; dit zorgt enkel voor ren- en vliegwerk en put je uit voordat je kan genieten. We kozen er dus voor om in dit gebied een ontmoeting te regelen met de bekendste draak uit het gebied,

een heerlijke soepele familie achtbaan te trotseren

en een show te bekijken die in het teken stond van, je raadt het al, draken.

Door onze keuzes hadden we een heerlijke, stressvrije ochtend en konden we alles goed in ons opnemen. Ook waren we om 12:00 al klaar in dit eerste portaal en konden we lekker lunchen met een soort broodkegels, gevuld met typisch Amerikaanse mac & cheese.

Het volgende portaal dat op de planning stond was het laatste themagebied in het teken van Harry Potter dat we nog niet hadden bezocht.

De attractie die hier te vinden is heet Ministry of Magic en staat in het teken van de berechting van Dorothea Omber, een volgeling van de duistere tovenaar Voldemort. Het betreft een attractie vol animatronics en technieken. Helaas liet de techniek het net afweten en stond de attractie al een tijdje in storing. Er leek geen schot in te zitten, en dus kozen we ervoor om een show te bekijken die zich richt op de magische dieren die de wereld van Harry Potter rijk is.

Na het bezoeken van deze show was de attractie nog steeds niet werkend en kozen we ervoor om het 3e portaal op ons lijstje alvast maar te bezoeken: Dark Universe.

Het betreft hier een themagebied dat zich richt op de meer klassieke monsters zoals Dracula, Frankenstein en, in ons geval, de onzichtbare man, die vrij makkelijk te vinden was.

Ook kwam het hulpje van Dr. Frankenstein, Igor, ons nog even begroeten.

We hebben hier in het kasteel van Frankenstein een ritje gemaakt in een soort simulator die je langs de beste animatronics brengt die ik ooit gezien heb. Foto’s maken tijdens de rit mocht uiteraard niet, maar gelukkig kan ik met een foto wel laten zien hoe wij onszelf hebben laten vervoeren in deze attractie.

Na een kleine snack en een biertje zagen we in de app dat de Potter-attractie inmiddels weer in bedrijf was en dus snelden we onszelf naar dit portaal terug voordat het ding weer in storing ging. Wachttijd betrof volgens de aangegeven borden 120 minuten.

Eerlijk is eerlijk, de wachtrij alleen al was verbluffend 

De attractie zelf nog beter. Helaas was de wachttijd wel opgelopen tot een schokkende 200 minuten en na nog een storing midden in de wachtrij hebben we ruim 3 uur staan wachten op deze ervaring.

Het was inmiddels etenstijd geworden en we kozen unaniem voor de chicken & waffles. Dit is een beruchte combinatie hier en over het algemeen heerlijk. Helaas was de kip niet van de beste kwaliteit en hebben Cas en ik een groot stuk laten liggen.

We hadden inmiddels een nieuwe missie. Midden in het park staat een beest van een achtbaan, Stardust Racers genaamd. Ik hoor van iedereen die ik spreek dat dit een geweldige baan is die makkelijk in de top 3 komt bij veel kenners. Dat moest natuurlijk getest worden en zo hebben Cas en ik ons, met behulp van sterrenstof, af laten schieten met zo’n 120 km/u.

Het was inmiddels donker geworden en we zijn nog even teruggekeerd naar Dark Universe om hier een rondje te lopen in het donker; dan is dit gebied namelijk nog onheilspellender en griezeliger.

Hiermee zat de dag erop en via de souvenirwinkel zijn we moe maar voldaan teruggereden naar het hotel. 

Hiermee zit ons “gluren bij de buren”, waarin we de parken van Universal hebben bezocht, erop. Nu begint onze Disney-expeditie, want zo zeggen kenners: Universal heeft de beste rides, Universal heeft de beste IP, er is maar één nadeel aan Universal... het is geen Disney.

Tot morgen.